Ship DTS vanuit Australië naar Papua New Guinea!

Ha familie en vrienden uit de lage landen!

Hierbij een nieuwe, verse weblog over mijn belevenissen hier in Townsville!

Ik ben nu ruim een maand down-under en nog altijd bevalt het leven me prima. De dagen beginnen korter te worden maar de temperaturen zijn nog altijd zomers.. Dat zit wel goed, bovendien ben ik nu aardig gewend aan de strakke schema’s en werkritmes. Zo nu en dan is het doorzetten om goed en verzorgd te werk te gaan, deadlines te halen en alle taken en plichten die ik heb hier te volvoeren.

Ik zie mooie dingen in de omgeving en geniet. Echter het idee dat je twee uur van ‘the great barrier reef’ vandaan zit en andere, prachtige natuurgebieden noordwaarts, terwijl je geen tijd, geen boot en/of auto hebt om het te bezoeken is wel een zure gedachte. Die ik dan dus ook zo snel mogelijk weer los laat.

Het paasweekend is (Easter) hebben we achter de rug. Het werd goed gevierd met paaseieren en een grote BBQ! Bijzonder en ook gek om deze feestelijke dagen met andere ‘broeders en zusters’ te vieren dan de eigen familie. Maar het was een gezegende dag.

De lectures gingen natuurlijk ook gestaag door met elke week een ander thema. Afgelopen week was Brett Curtis te gast op onze basis. Deze week stond in het thema van ‘Intemacy with God’. Brett is een echte pionier als het gaat om zendingswerk met mercy ships, hij reisde de halve wereld af op de ‘Anastasis’ een van de eerste mercy ships van YWAM. Het was een eer om voor deze doorgewinterde prachtige baas te mogen zitten tijdens colleges. Zijn ervaringen, belangrijke lessen die hij had opgedaan in het zendingsveld, en met name de manier waarop hij Gods stem en richting ontvangt en in zijn werk en levensvoorzieningen compleet afhankelijk is van god was enorm uitdagend, leerzaam en het zette de hele groep goed aan het werk/denken.

Tussendoor wil ik jullie graag een filmpje laten zien met indrukken van het werk dat de ‘Pacific Link’ gedaan heeft in de eerste twee weken vanaf Januari 2011:

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=n6oUXOy_h1g[/youtube]

Nu het zo dichtbij komt zij we allen ‘stoked’ om aan dek te springen en de handen uit de mouwen te steken.

In mijn vorige mail beloofde ik om even stil te staan bij de cultuur hier in Australië. Zoals als ik al eens aanhaalde zijn alle dingen hier in OZ groter, ruiger, gevaarlijker en giftiger. Zo zijn in Australië de zogenaamde ‘Aga padden’ te vinden. Deze soort is in 1935 geïmporteerd om een bepaalde kever soort te lijf te gaan om de oogst te beschermen. Echter dit is totaal uit de hand gelopen. Ze zijn een ware pest voor de flora en fauna hier. Dit in de eerste plaats om dat ze als een malle voortplanten, maar erger nog ze zijn zeer giftig en niet dood te krijgen. Als ze overreden zijn door een flinke jeep slikt dit beest zijnn ingewanden gewoon weer in en sleept zich verder door het leven.

Op onze ‘culture night’ leerde Samuel onze Aussie hoe je het beste met deze creatures om kan gaan. Nadat hij er een aantal gevangen had, pakte hij een golfclub. Een hilarisch spektakel volgde.. totdat de hele plastic zak leeg was.. Hij heeft tal van sterke verhalen, waar we als groep vaak smakelijk om kunnen lachen: achtervolgd worden door een 7 meter hongerige krokodil en ter nauwe nood ontsnappen, kangaroes schieten met een shotgun vanuit de auto.. Het is voor veel Aussies de normaalste zaak van de wereld met name in de ruigere gebieden van het land.

En dan hebben we ook de aboriginals. Alhoewel hier in Australië geen apartheid of racisme heerst kun je toch goed de verschillen zien tussen Aussie en onze gekleurde medemens. Er zit een diepe bitterheid bij veel aboriginals, die diep in de generaties genesteld zit. Zo hebben we als groep als we naar het strand lopen vaak te maken met schrijnende gevallen van individuen ergens op straat, alcohol is net als de agapad in Autralië geïntroduceerd en deze bevolkingsgroep weet er simpelweg geen raad mee. We hebben al enkele incidenten van agressie meegemaakt op weg naar het strand, één ook zeer direct op ons gericht. Sam gaf ons enkele tips hoe hier mee om te gaan. Als we dit onderwerp aansnijden kan hij heel de nacht doorgaan met verhalen..

Maar het neemt de sfeer die we hebben als groep niet weg, sterker nog nu de Outreach nadert groeien we juist enorm naar elkaar toe. We worden als eenheid klaargestoomd om ons uit te strekken in Papua Nieuw Guinea. Het volk en de cultuur daar hebben we al van horen zeggen, zit heel anders in elkaar dan de Aboriginals, de hulp wordt enorm gewaardeerd. 26 Mei is het zover.. we zullen de basis verlaten en onze plek inruilen voor een plek op het schip! Tot midden augustus zullen we door middel van het schip participeren in de Outreach van YWAM naar de Papoes.

Kortom nu de tocht op het schip en de jungle nadert beginnen de voorbereidingen steeds meer tijd in beslag te nemen en stijgt het enthousiasme!

Ik heb onder het tabje foto’s wat algemene foto’s geplaatst, alsmede een serie onder dit blog. Ik zie uit naar jullie reacties en nu onze Outreach nadert is gebed voor gezondheid, eenheid in de groep en veiligheid zeer welkom!

Als je nieuwsgierig bent naar meer, mailen of skypen is natuurlijk een goede optie! Na 26 mei zal ik zeer sporadisch toegang hebben tot internet.

Tot mails of het volgende blog!